Amaç: Araştırma, sağlık kuruluşu çalışanlarının sanal dışlanma düzeylerinin iş yeri yalnızlığı üzerine etkisinde istismarcı yönetimin rol oynayıp oynamadığını tespit etmek amacıyla yürütülmüştür.

Materyal ve Metot: Araştırma, kamu ve özel sektörde çalışan ve kolayda örnekleme yöntemiyle seçilmiş olan 303 sağlık kuruluşu çalışanıyla birlikte gerçekleştirilmiştir. Çalışma verilerinin analizinde SPSS
25.0 ve AMOS 24.0 programlarından yararlanılmıştır. Araştırmada yer alan ölçeklerin güvenilirliklerini incelemek için Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayıları incelenmiştir. Sonrasında ölçeklerin normallik varsayımları ile betimleyici istatistiklerine bakılmış ve değişkenler arasındaki ilişkilerin yönünü saptamak için korelasyon analizinden faydalanılmıştır. Son olarak ise araştırma modeli çerçevesinde kurulan hipotezlerin test edilmesi amacıyla yapısal eşitlik modellemesi (YEM) yol analizine başvurulmuştur.

Sonuç: Araştırma analizlerine göre sanal dışlanma ile iş yeri yalnızlığı ve istismarcı yönetim arasında olumlu ve anlamlı bir ilişkinin bulunduğu belirlenmiştir. Ayrıca sanal dışlanmanın iş yerindeki yalnızlık üzerindeki etkisinde istismarcı yönetimin aracı rolünün olduğu tespit edilmiştir. Diğer yandan araştırmada sanal dışlanma, iş yeri yalnızlığı ve istismarcı yönetim değişkenleri arasındaki ilişkinin sektörlere göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla gerçekleştirilen çoklu grup analizi sonucunda, yalnızca sanal dışlanmanın iş yeri yalnızlığı üzerindeki etkisinin özel sektörde, kamu sektörüne kıyasla güçlü olduğu ve sektörler arası bu farkın istatistiksel olarak anlamlı bulunduğu ortaya konmuştur. Buna karşın istismarcı yönetim değişkeninin ise, sanal dışlanma ve iş yeri yalnızlığı arasındaki ilişkiye sektör bazında anlamlı bir farklılık getirmediği belirlenmiştir..

Sanal dışlanma İş yeri yalnızlığı İstismarcı yönetim Sağlık çalışanları